บทที่ 5 Episode5
ฉันได้แต่นั่งนิ่งๆ อยู่บนที่นอน แต่ฉันไม่ได้เปลือยเปล่าแล้วนะตอนนี้ฉันใส่ผ้าขนหนูอยู่รอจะอาบน้ำน่ะ แต่นายขุนช้าง ขุนแผน ขุนพลอะไรนั่นไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที
คำขู่ของเขาที่ไม่ให้ฉันหนี ฉันกลัวไหมก็กลัวนะแต่กลัวนิดนึงพอเป็นพิธี มีหนทางหนีเมื่อไหร่ฉันไปแน่ แต่ตอนนี้ก็ยอมๆ มันไปก่อน
ดูจากทรงแล้วนายนี่คงรวยไม่เบา ถ้าฉันยอมอยู่กับเขาคงสบายน่าดู ใครๆ ก็ชอบความสบายกันทั้งนั้นหนึ่งในนั้นก็มีฉันอยู่ด้วย
แกร๊ก
ขุนพล: นั่งหน้าสะเหล่ออยู่ได้คิดว่าสวยมากรึไง
ฉัน: ไม่สวยนายจะลักพาตัวฉันมาเหรอ
(สะบัดผมกัดปากยั่วๆ เขาหนึ่งที)
ขุนพล: รีบไปอาบน้ำจะได้ไปแดกข้าวกันสักที
ฉัน: กำลังหิวเลย
พูดจบฉันก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที มีอ่างอาบน้ำด้วยอะ ลองแช่ตัวหน่อยดีกว่า ฉันลงไปนอนแช่ตัวอยู่ในอ่าง สบายตัวมากๆ ฉันใช้เวลาอาบน้ำประมาณชั่วโมงกว่าๆ ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ
ขุนพลไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว ฉันเดินจะไปหาเสื้อผ้าใส่แต่ลืมไปว่าฉันน่ะไม่มีของใช้อะไรเลยในบ้านหลังนี้
ฉันออกจากห้องเดินลงบันไดมาชั้นล่าง
แต่ไม่เห็นใครเลย จนฉันได้ยินเสียงคนคุยกันจากห้องๆ นึงฉันเลยเดินไปดู
คือห้องรับแขกค่ะมีคนนั่งอยู่ประมาณ3คน
หนึ่งในนั้นก็มีขุนพลอยู่ด้วย เมื่อฉันเห็นขุนพลฉันก็เดินเข้าไปหาทันทีโดยไม่สนว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสภาพแบบไหน
ฉัน: ไอ้ขุน
ขุนพล: เหี้ยไรวะ เห้ย
ฉัน: ฉันไม่มีเสื้อผ้าใส่
ขุนพล: แล้วมึงเดินออกมาสภาพแบบนี้เนี่ยน่ะนะ
(ขุนพลว่าให้พร้อมทำหน้าดุๆ แล้วเดินมาบังตัวฉันไว้)
ฉัน: อะไร
ขุนพล: ขึ้นไปก่อน
ฉัน: ขึ้นไปไหน เสื้อผ้าอะเสื้อผ้ากูไม่มีเสื้อผ้า
ขุนพล: กูรู้แล้วขึ้นห้องอะ มึงขึ้นห้องไปก่อนเดี๋ยวกูจะโทรสั่งลูกน้องให้หามาให้
ฉัน: กางเกงใน เสื้อในด้วยล่ะ
ขุนพล: เอออีนี่ กูจะบ้าตาย
ฉันเบะปากใส่ขุนพลก่อนจะหันไปฉีกยิ้มกว้างๆ ให้เพื่อนๆ ของเขา ทั้งๆ ที่ฉันไม่คิดจะสนใจพวกเขาตั้งแต่ทีแรก แต่มารยาทคนเนอะ?
ฉัน: ขอตัวนะคะ
ขุนพล: จะไปไหนก็ไปเถอะ
[ขุนพล]
ผมอยากจะบ้าตายกับอีแตนต่อยมากๆ เลยครับ
ผมอาบน้ำเสร็จแตนเธอก็เข้าไปอาบต่อ ผมเลยรีบแต่งตัวเพราะเพื่อนผมโทรมาว่ามานั่งรอผมอยู่ที่บ้านอยู่แล้ว
ระหว่างที่ผมกับเพื่อนกำลังคุยเรื่องไอ้ซันอยู่นั้น จู่ๆ อีแตนก็เดินเข้ามาแถมยังนุ่งผ้าขนหนูกระโจมอกลงมาอีก ผมอยากจะบ้าตายกับมันมากๆ มันซื่อหรือมันโง่ผมเริ่มชักจะไม่แน่ใจแล้วครับ
เมื่ออีแตนกลับขึ้นไปบนห้องเพื่อนผมนี่พากันจ้องหน้าผมทันที
เป้: สาวที่ผับวันนั้น
ผมยักคิ้วข้างหนึ่งให้ไอ้เป้
แทน: พามาถึงบ้านเลยเหรอวะ
ผม: เปล่า กูให้ไอ้ดำไปอุ้มมา
เป้: ชั่วมากไอ้สัด
แทน: สนใจจริงๆ เหรอวะ
(ไอ้แทนถามพร้อมมองหน้าผมแบบไม่เชื่อ)
ผม: ก็กูอยากได้
เป้: อยากได้หรืออยากเอา ดูก็รู้ว่าแสบใช่เล่น
ผม: แสบขนาดไหนถ้าเจอควยกูเข้าไปสลบหมดอะ
เป้: ไอ้สัด
ผมคุยกับเพื่อนแปปนึงเพื่อนก็พากันกลับบ้านไป ผมเดินขึ้นมาบนห้องพร้อมถือถุงเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้มาให้อีแตนด้วย
เปิดประตูห้องเข้ามาเห็นอีแตนนั่งอยู่บนเตียงหน้านี่ดูไม่ได้เลยครับ
แตน: กว่าจะมาได้คุยเหี้ยไรนักหนา
ผม: เรื่องของกู
แตน: ไหนเสื้อผ้าล่ะ
ผม: เอาไป
แตน: หิวก็หิว ช้าก็ช้า ควย
ผม: ควยกูมีเอาไหม
(เด้งเอวใส่มัน)
แตน: ไอ้บ้า
รีบหนีเข้าห้องน้ำเชียวครับ อยากตะโกนบอกมันเหลือเกินว่ายังไงคืนนี้มันก็ต้องโดนผมเยอยู่ดีฮ่า ฮ่า ฮ่า
